Zo in alle rust van de vakantie worden Wessel en ik erg bepaald bij het onderwerp de Eindtijd. Want dat we in de eindtijd leven weet ik wel zeker. De bijbel spreekt er vaak over en ook Jezus waarschuwde ervoor. Bijvoorbeeld in het verhaal van de vijf wijze en de vijf dwaze meisjes.
Jezus vertelt in Mattheüs 25 een gelijkenis over tien meisjes die wachten op de bruidegom. Alle tien hebben een lamp. Alle tien verwachten ze dat hij komt. Van buiten lijkt er weinig verschil tussen hen. Toch is er één belangrijk verschil: vijf van hen hebben extra olie meegenomen, de andere vijf niet.
De bruidegom blijft lang weg. Ze worden allemaal moe en vallen in slaap. Maar midden in de nacht klinkt de roep: “De bruidegom komt, ga hem tegemoet!” Dan blijkt wie voorbereid is. De vijf wijze meisjes hebben olie bij zich en kunnen met hun brandende lampen de bruidegom tegemoet. De anderen moeten nog olie gaan kopen. Wanneer zij terugkomen, is de deur gesloten.
Jezus eindigt deze gelijkenis met een duidelijke oproep:
“Waak dan, want u weet de dag en ook het uur niet.”
Jezus waarschuwt in Mattheüs 24 dat in de laatste dagen de wetteloosheid zal toenemen en dat bij velen de liefde zal verkillen. Hij waarschuwt ook voor mensen die in Zijn naam komen, maar anderen misleiden. Dat zijn ernstige woorden. Maar je ziet het gebeuren om je heen, ook in de kerk. Mensen die zichzelf bijvoorbeeld verrijken over de rug van anderen en dat alles in Jezus naam.
Maar misschien moeten we niet alleen om ons heen kijken. We mogen ook naar binnen kijken. Naar ons eigen hart en naar de kerk.
In Openbaring 3 spreekt Jezus tegen de gemeente van Laodicea. Zij zijn niet koud en niet heet, maar lauw. Ze denken dat ze rijk zijn en niets nodig hebben, terwijl Jezus zegt dat ze geestelijk arm, blind en naakt zijn. Wat bijzonder dat Jezus dit zegt tegen een gemeente. Ze komen samen, ze hebben een geloofsleven, maar hun hart is lauw geworden. Dat is misschien wel één van de meest confronterende waarschuwingen die Jezus ons geeft.
Want ook een kerk kan blijven bestaan terwijl de eerste liefde voor Christus langzaam verdwijnt. We kunnen zingen, bidden, samenkomen en spreken over Jezus, terwijl Hij steeds minder ruimte krijgt. Daarmee loopt ook de kerk het risico steeds gelijkvormiger te worden aan de gewone wereld.
Eén ding wordt heel duidelijk uit de gelijkenis van de vijf wijze en de vijf dwaze meisjes: voorbereid zijn kun je niet op het laatste moment regelen en je kunt het geloof van een ander niet lenen.
De vraag is daarom niet alleen: Geloof ik in Jezus? Maar ook: Leef ik met Hem? Wacht ik op Hem? Heeft Hij werkelijk de eerste plaats in mijn leven? Is mijn lamp nog brandend?
Misschien zijn we gewend geraakt aan het geloof. Misschien zijn we zo vertrouwd geraakt met de kerk, de liederen en de Bijbel dat het vuur langzaam minder is geworden. Misschien zijn we druk met alles wat rondom het geloof gebeurt, maar vergeten we Degene om Wie het werkelijk gaat. Misschien komt er van alles ons leven binnen en vinden we veel van wat op ons afkomt in deze wereld steeds normaler.
Jezus zegt tegen Laodicea niet: “Ik ben klaar met jullie.” Integendeel. Hij roept hen terug. Hij zegt:
“Allen die Ik liefheb, bestraf en berisp Ik. Wees dan ijverig en bekeer u.” (Openbaring 3:19)
Dat is radicale liefde. Jezus spreekt de waarheid omdat Hij van Zijn gemeente houdt. En als Jezus radicaal van ons houdt, willen wij dan ook radicaal voor Hem kiezen en Hem volgen?
De boodschap van Jezus is geen boodschap om ons bang te maken, maar om ons wakker te maken. De wereld verandert. De liefde verkilt. De grenzen van wat kan en mag worden steeds vager.Ook binnen de kerk kunnen we lauw worden. En misschien is dat wel precies waarom Jezus ons vandaag opnieuw roept: Word wakker. Kijk naar je lamp. Is er nog olie?
Niet om naar anderen te wijzen, maar om onszelf te onderzoeken. Leven we dicht bij Jezus? Hebben we nog honger naar Gods Woord? Is er ruimte voor gebed, bekering en gehoorzaamheid? Durven we ons leven opnieuw helemaal aan Hem toe te vertrouwen?
De bruidegom komt. Niemand weet wanneer. Jezus zegt zelf dat niemand de dag of het uur kent. Daarom hoeven we geen datum te berekenen of in angst te leven. We mogen eenvoudigweg klaar zijn.
Want uiteindelijk gaat het niet om hoe groot onze is lamp is of hoe mooi ze eruitziet. Het gaat erom of ze brandt.
Jezus komt.
Zijn wij er klaar voor om Hem te ontmoeten?
Hebben wij nog olie in onze lamp?
Reactie plaatsen
Reacties